In het derde kleuter werd ik ingeschreven voor viool, en de jaren daarna ben ik ook gestart met woord en piano. Vanaf het middelbaar bracht ik ondertussen acht verschillende uren in de muziekschool door per week, wat me een beetje teveel werd. Drie jaar geleden heb ik besloten om te stoppen met viool en mij op piano en woord te concentreren. En dit jaar studeer ik af voor die vakken.

Ik volgde lange tijd vioolles bij Charlotte Vande Ginste, die mij muziek heeft leren lezen. Na de coronaperiode gaf zij geen les meer aan de muziekschool, en heb ik nog les gevolgd bij Amelie Verhelle en Jeroen De Beer.
Mijn eerste leerkracht Woord was Shirley Sintobin. In de derde graad heb ik verschillende leerkrachten gehad, waaronder Jeroen Spillebeen, Karlijn Sileghem en Karolien Verscheure. En nu volg ik Speltheater bij Gino Debeyne, Verteltheater bij Siska Viaene en Dramalab bij Karolien Verscheure. Zij hebben van mij een meer open persoon gemaakt.
Piano doe ik al negen jaar bij Ellen Moortgat.

Vorig jaar heb ik in verteltheater voor publiek een grappige tekst gebracht met poppen. Het publiek heeft toen veel gelachen, en dat was voor mij een besef dat ik mensen kan bewegen met woord en muziek. Mijn zelfvertrouwen is er ook door gegroeid.

Er was voor mij niet één bepaalde persoon die mij heeft beïnvloed, maar alle leerkrachten samen, met elk hun eigen visie en manier van aanpak. Elk van hen liet mij op een andere manier naar partituren of teksten kijken, en ik ben er sterk door gegroeid.

Doorheen mijn jeugd is er heel veel veranderd rond mij, maar de muziekschool is altijd een soort constante in mijn leven geweest. Het is een deel van mijn identiteit geworden.

In de muziek, vooral op piano, heb ik al zeer veel kleuren kunnen ontdekken in werken van verschillende componisten. Dit jaar speel ik bijvoorbeeld een impressionistisch werk van de componist George Lonque, genaamd Voilier ('Zeilboot'). Het gaat, en je hoort dat echt in de muziek, over een boot die rustig over het water dobbert. Plots ontstaat er een stormwind die de masten van de zeilboot doet breken, en de zeilen scheuren. Maar als de storm is gaan liggen, dobbert de boot gewoon rustig verder...

Toen ik viool speelde, was er altijd de opmerking dat mijn houding beter kon. Die slechte houding had een groot effect op mijn muziek. De verschillende leerkrachten hebben met oefeningen en allerhande methodes geprobeerd om het te verbeteren, maar het heeft weinig geholpen. Uiteindelijk ben ik gestopt met viool, omdat het te druk werd door de tijd die ik aan de muziekschool moest spenderen. Wie weet, probeer ik het ooit nog eens opnieuw?