Ik startte hier opnieuw in de hogere graad blokfluit, "Oude muziek" nadat ik al eerder afstudeerde in de academie van Ieper. Ik volg enkel individuele lessen en samenspel.

Astrid Casteels

Ik mocht in samenspel een stuk spelen met een medeleerlinge die afstudeerde in piano. Dat was een heel leuke ervaring! Zowel voor haar als voor mij was het een nieuwe ervaring om in die bezetting eens samen te spelen. Hiervoor stonden we al samen op het podium van De Kleine Stooringe.

In Franse muziek (bv. Hotteterre) vind ik het leuk als de aparte delen namen hebben zoals gigue of grave of sarabande. Dat brengt danssferen in de muziek! Ik ben een volksdanser, dus die begrippen hebben voor mij allemaal heel typische emoties. De sfeer die ik ken van het dansen, helpt me om dat ook in de muziek te vertolken.

De pittige uitdaging is er nog steeds: een betere beheersing bereiken van mijn ademhaling. De conclusie is vooral dat ik moet focussen op buikademhaling én op voldoende uitademen voor ik terug inadem. Het lukt me goed in de lessen en thuis, maar het lukt met nog niet genoeg op een podium, als de zenuwen wat meer op de proppen komen. De oplossing? Geen sopraan spelen, maar eerder alt of tenor. Dan heb je sowieso al meer adem nodig en is de kans kleiner dat je met een "overschot" opgezadeld blijft.

In wat we nu nog aan het opstarten zijn, één van de Brandenburgse concerto's voor 2 blokfluiten en strijkers. Het wordt een pittig werk, maar het is zo mooi en ik ben heel blij dat Marieke en ik zo goed op elkaar ingespeeld zijn. Het is zo heel fijn om samenspel te mogen doen. In mei brengen we dat op het openbaar examen.

Astrid vraagt me altijd om de muzikale zinnen in een verhaal te gieten. De grote bogen op een partituur aanbrengen zijn heel belangrijk, en daar heeft ze gelijk in! Tegelijk duid ik nu ook vaker noten waar ik best naar toe speel, met een kleurtje aan. Dan kan ik meer sturen/stuwen in de muziek.