Ann-Elise Lietaert

Wanneer ben je bij STAP gestart en welke vakken heb je gevolgd?

Ik vermoed 2014, met enkele tussenjaren, welsprekendheid en schrijven.

Van welke leerkrachten kreeg je les?

Katrien Delbaere, Gino Debeyne, Roderik Six, Elle Verstraeten.

Welk moment in de opleiding zal je altijd bijblijven?

Toen ik zei: ‘Ik kan dat niet.’ antwoordde Katrien:
‘Je denkt dat je het niet kan. Dat is iets heel anders.’ Door haar heb ik toen een carrièreswitch gemaakt.

Was er een persoon, plek, boek, film of iets anders dat je tijdens jouw opleiding onverwacht heeft beïnvloed?

Elle die me leerde kennis maken met Spoken Word.

Wat heb je ontdekt dat je helemaal niet verwacht had toen je aan deze opleiding begon?

Vrienden die blijven. Inzichten die rijpen. En mensen die mijn humor verstaan zonder omwegen.

Met welke emotie werk je het liefst en hoe zie je die emotie terug in je werk?

Melancholie, een mengeling van weemoed, verlangen, mild verdriet, schoonheid en gemis. Het is vaak zacht. Soms bijna aangenaam. Alsof pijn en tederheid elkaar niet bevechten maar samen op een bankje zitten.

In het terugkijken, het spanningsveld tussen verlangen en realiteit.

Wat was een pittige uitdaging in je opleiding, en hoe ben je daar doorheen gegaan?

De laatste eindopdracht 🙃, blijven schrijven.

Op welk moment in je traject ben je het meest trots?

De niet van zo vanzelfsprekende keuze voor mijn eindopdracht (mix van cursiefjes en spoken word).

Welke feedback of opmerking van een docent of medeleerling is je altijd bijgebleven, en waarom?

Het geloven in je eigen werk (Elle).

Welke tip, les, of manier van werken van een leerkracht denk je later nog vaak te zullen gebruiken?

Katrien Delbaere: je denkt dat je het niet kunt.

Kan je een moment beschrijven waarop een leerkracht je nét dat extra duwtje gaf dat je nodig had?

Alle Elle-feedback.

Als je één dankwoord aan een leerkracht zou richten, wat zou je dan zeggen?

Wat ik bij jou leerde, gaat verder dan schrijven.
Het gaat over durven, schrappen, zoeken, en blijven zitten wanneer een tekst nog niet wil landen. Dankjewel.

Wat typeert jou op het podium?

Spoken word, melancholisch.

Wat hoop je dat mensen voelen of meenemen wanneer ze jouw woord ervaren?

Dat het hen raakt.

Als je jouw droomproject mocht realiseren zonder enige beperking, hoe zou dat eruitzien?

Misschien wel dat ik de mix van cursiefjes en spoken word mag verzorgen voor een mediakanaal (vb sociologie.net).

Waar zie je jezelf als artiest binnen enkele jaren?

Ik hoop ooit een boek uit te geven of op een podium te staan met spoken word.

Studierichting

Studierichting